1/ Ik wil het eens hebben over de dromen om rijk te worden, of toch dingen die ermee te maken hebben.
2/ Wanneer je zegt dat niks gratis is, spreek je jezelf tegen, het niks zelve is dan toch gratis? Alles is niets en niets is alles, daarom zijn beide hetzelfde. Gratis en niks zijn hier meestal bedoeld in verband met geld. De grote boosdoener op deze planeet, geld, kapitaal. ‘Dit is van mij, ik heb dat gekocht’. ‘Van mij, van mij, niet van jou’. Als bezit als een weelde gezien wordt, dan houdt men geen rekening met de negatieve hechting aan materie. Materie zou dan iets zijn dat je zoveel mogelijk dient te vergaren, rijkdom. Het probleem is dat als je je gaat hechten aan materie, je er dan nooit genoeg van zal kunnen hebben. Die factor, dat nooit genoeg van kunnen hebben, dat is waarom Lucifer geen Engel meer mocht zijn in de hemel. Hechting aan materie is satanisch, of in andere woorden, een gebrek aan Krishna-bewustzijn. Haal ik er nu goden en zo bij, tjah, dat is misschien begrijpelijke taal? Het is wel zo dat in het Aziatisch geloof meer gekeken wordt naar het minimalisme, het onthechten. Een heel mooi zinnetje (Ik denk Japans) vind ik: ‘Een rijk mens is niet iemand die veel heeft maar wel iemand die veel geeft’. Dus het Krishna-bewustzijn is een bewustzijn zonder enige hechting, je laat de dingen naar je toe komen. Dit hier toepassen lijkt me moeilijker nu dan toen, maarja. Dus de boosdoener is geld en de macht die eraan vasthangt. Ik vraag me af: is er meer goed gedaan met geld dan slecht? Het duurt niet lang om te concluderen dat het meer een virus is dan de oplossing.
3/ Kapitalisme, wanneer stopt het? Simpel, als er geen kapitaal of kapitaalzucht meer is. De zucht van de hebberigheid is een hoofdzonde. Gaan we nu eens eindelijk een zonde als een zonde behandelen en ervoor zorgen dat de deugden alledaagse gewoonten zijn? Wel, dat zie ik dan als een enorme mindshift en dat is echt nodig om tot een mooie wereld te komen. De media en politiek doen hun best om slecht te doen, om ons te verdelen en te doen geloven dat dat het beste is. Oorlog is toch logisch, als je het wij-zij verhaal predikt. Wanneer gaan we eens inzien dat er enkel wij is? Als de ene vervuilt in de lucht of eender waar, dan is het collectief daar het slachtoffer van.
4/ Droom ik dan te veel over een wereld zonder geld, zoals Walter De Buck ooit zong in zijn lied Ik zou zo geire willen leven in een wereld zonder geld? Droom ik dan over een te mooie wereld, zoals wordt uitgelegd in Lennons Imagine? Dromen over kleine dingen en dromen over grote dingen, beide mag toch?
5/ Niet iedereen droomt even veel, daar is er de kunst voor. De meest sociale kunst als protest tegen het niet dromen van mensen. Sociale maar ook professionele kunst mag daar meer op inzetten. Het narratief veranderen, de dromen een hoop geven, de dromen misschien tot een daad brengen?
6/ Dromen, denken, willen en zelfs plannen is niets vergeleken met het doen. Doen is tot waar men dient te komen. Het doen van de mooie dromen na te streven en het doen van nieuwe daden, het doen van verandering van de maatschappij. Is dat dan revolutionair? Velen zeggen wel dat het mooi zou zijn, maar komen niet tot het doen. De grootste barrière zit in de separatistische samenleving die we leven, meer een apartleving dan een samenleving. Daar is het meeste werk, sociale daden, verandering van bewustzijn. Wat daar ook voor nodig is, is werken aan jezelf, veranderen, en dat is zeker niet makkelijk, maar het loont. Durven stappen nemen voor een beter leven, dat van jou en de mensen rondom jou.
7/ Wat zou het toch een mooie wereld kunnen zijn? Een wereld waar idealisme de norm is, het idealisme van paradijs op aarde. Blijven dromen – nee, sorry, doen!
Jérôme Duchateau