Misschien moeten we onze eigen normen en waarden opnieuw formuleren. Staan we links of rechts? Wat is ons verhaal? Met welke eisen gaan we het gevecht aan? Onder welke vlag vaart ons schip? Wie is onze kapitein, onze spreekbuis?
In dit zog vaart de Unieboot verder, we praten, we overleggen, we verbeelden en we creëren, we verbinden ons in projecten die allemaal constructieve kritiek in zich dragen, gemaakt voor en met mensen van goede wil. Maar weet dat ook in de kunsten wordt geknipt. We zien projecten verdwijnen uit het middenveld. Wat verdwijnt komt zelden weer terug. Laat dat een waarschuwing zijn. We moeten ons schrap zetten in deze troebele tijden. We moeten tonen waar we voor staan in het rijk der kunsten. Compromisloos kunst maken van onderuit. Voor en door mensen van allerlei snit en pluimage. Daar gaat het om!












