Latifa woont in Caïro, de hoofdstad van Egypte, samen met 20 miljoen anderen. Van daaruit bericht ze voor De Gazet over het dagelijkse reilen en zeilen in de metropool. Waarmee ze ons tegelijk een boeiende spiegel voorhoudt.
Bewoners zijn zich ervan bewust dat hun onderhouds- en schoonmaakpersoneel met een moeilijke economische realiteit wordt geconfronteerd.
In de nieuwe stedelijke centra van Egypte zijn woongemeenschappen niet alleen veilige woonruimtes; ze ontwikkelden zich ook tot ware laboratoria van actieve solidariteit. In Heliopolis Residence in El Shorouk laat een gemeenschap van 700 – welstellende – gezinnen zien hoe democratisch bestuur, bekrachtigd door het Ministerie van Volkshuisvesting, gecombineerd wordt met een geest van naastenliefde om het dagelijks leven van essentiële werkers te transformeren.
De administratieve structuur van deze woongemeenschap is gebaseerd op een rigoureus en transparant zelfbeheermodel. Onder auspiciën van de afdeling ‘condominiumbeheer’ van het Ministerie van Volkshuisvesting komen de 700 gezinnen bijeen in een algemene vergadering om hun vertegenwoordigers te kiezen. Het huidige team, bestaande uit een bewonersvoorzitter, een penningmeester, een beheerder en een bewonersvertegenwoordiger, heeft een duidelijke missie: het nauwgezet uitvoeren van het door de gemeenschap goedgekeurde programma. Deze institutionele discipline waarborgt de vlotte werking van het appartementencomplex en legt tegelijkertijd de basis voor een harmonieuze woonomgeving.
Schaduwwerkers
Achter de schoonheid en het onderhoud van het landgoed staat een team van niet-gekozen medewerkers, de ware ruggengraat van de gemeenschap. In totaal zorgen 22 tuinmannen en 22 schoonmaakmedewerkers, ondersteund door een elektricien, een loodgieter en een timmerman, elke dag voor het comfort van de bewoners.
Bewoners zijn zich ervan bewust dat deze werknemers met een moeilijke economische realiteit worden geconfronteerd. Het onderhouds- en schoonmaakpersoneel kent vaste maandsalarissen van maximaal 7.000 Egyptische pond of 116 euro. Er is ook een gebrek aan ziektekostenverzekering en continu stijgende transportkosten drukken zwaar op hun gezinsfinanciën. Een gemiddeld boodschappenpakket voor een gezin met twee of meer kinderen komt op ongeveer 400 Egyptische pond of 6,60 euro – dit voor slechts enkele dagen. Daarom hebben de residenten van het wooncomplex een diep verantwoordelijkheidsgevoel jegens deze schaduwwerkers ontwikkeld. Dit bewustzijn transformeert de eenvoudige professionele relatie in een pact van wederzijdse steun, essentieel om de materiële zorgen van werknemers te verlichten.
Solidariteit op het ritme van de seizoenen en tradities
Om in de behoeften van deze arbeiders en hun gezinnen te voorzien, organiseert de gemeenschap het hele jaar door concrete acties. Zo zijn er seizoensgebonden kledinginzamelpunten. Twee keer per jaar (in de zomer en de winter) verzamelt, prepareert en presenteert een buurtcomité kleding en andere artikelen voor distributie aan het personeel. Ook wordt elk jaar, tijdens de heilige maand Ramadan, een samenwerking opgezet met een restaurant om voedzame maaltijden te bereiden en rechtstreeks aan alle werkers te bezorgen. En tijdens christelijke en islamitische religieuze feestdagen worden enveloppen met geld, ingezameld via solidariteitsbijdragen van buurtbewoners, uitgedeeld. Dit verbindt de gemeenschap, ongeacht de religieuze achtergrond. Deze welwillende en gestructureerde liefdadigheid is een essentiële buffer geworden tegen ontberingen en bewijst dat het succes van een gemeenschap niet wordt afgemeten aan de hoogte van de muren, maar aan de kracht van het hart.
Dit lokale initiatief is een integraal onderdeel van het sterke gevoel van solidariteit in Egypte, waar lokale verenigingen (christelijk en islamitisch) van oudsher een belangrijke rol hebben gespeeld. Deze organisaties, die het dichtst bij de bevolking staan, zijn gevestigd rondom moskeeën of Koptische kerken. Ze verstrekken directe en essentiële hulp aan de meest kwetsbaren, waaronder voedsel, kleding, medische zorg en huwelijksbijstand voor jonge vrouwen in precaire situaties. Ze ontvangen het grootste deel van de lokale donaties via Zakat (de verplichte islamitische aalmoezen) of parochiecollectes. Deze dagelijkse inzet herinnert ons eraan dat Egypte tot de meest genereuze landen ter wereld behoort wat betreft binnenlandse liefdadigheid, en inspireert zo moderne gemeenschappen zoals Shorouk om deze traditionele waarden van delen in stand te houden.
Latifa Banhamed