2005-2006 - Prothese

Prothese

- hulpstuk voor een nieuwe wereld -

Gedurende een maand formuleerden de Unie der Zorgelozen en Abattoir Fermé elk hun state of the world en zetten die op papier. Ze schoven de teksten in elkaar en smeedden die samen met een aparte geluidscreatie en een bevreemdende beeldmontage tot stevige pleidooien.
Abattoir Fermé en de Unie der Zorgelozen maken elk op hun manier theater over de periferie. De Unie der Zorgelozen probeert het waardevolle ervan te tonen. Het trashtheater van Abattoir Fermé toont vooral de donkere en verborgen kanten ervan.
Maar hoewel de voorstellingen van Abattoir Fermé meer in de sfeer van de science fiction en de apocalyps baden en die van de Unie der Zorgelozen meer historische referenties bezitten, maken beide gezelschappen in hun werk vooral een dwarsdoorsnede van het nù. Daarbij delen ze de radicaliteit waarmee ze consequent op zoek gaan naar een taal om de positie van de outsider in onze gemeenschap te verbeelden. Ze tonen de verwarring van deze tijd. Ze formuleren een voorstel. En ze doen dit vanuit hetzelfde engagement: als hulpstuk voor een nieuwe wereld.

Coproductie van Unie der Zorgelozen, Abattoir Fermé en Nieuwpoorttheater i.s.m. kc nOna & Buda Kunstencentrum

Een voorstelling van en/of Matthias Depypere, Maarten Gruwez, Bart Huybrechts, Nick Kaldunski, Stef Lernous, Klaartje Mertens, Geert Opsomer, Kim Rens, Geert Six, Joost Vandecasteele, Kim Vandenbergh, Tine Van den Wyngaert in een productie van Nieuwpoorttheater, Abattoir Fermé en de Unie der Zorgelozen en i.s.m. nOna en Buda.

enkele persreacties:
“Zo bedenken Abattoir en de Unie de toekomst, iets wat velen als de rol van kunstenaars zien. Zij maken het waar, dat is het verschil.
Ze schetsen - zoals velen vandaag - de ondergang, maar op zo'n kosmische manier dat ik een hulpeloze mier word in plaats van een decadente westerse consument.
Ze dagen me uit al mijn gekoesterde concepten op te geven en de dingen radicaal anders te gaan zien. Ze choqueren, maar gewoon vanzelf. Ze zijn naïef en educatief, dúrven dat weer te zijn, en zonder veilig vormpje errond. Prothese kortom, staat ergens voor: voor theater als een acuut en tegelijk visionair medium, vertrekkend bij de hotte Mohammedcartoons en niet eindigend waar ons blikveld stopt. Daarmee stelt deze blote lezing, met een mix van werkelijk onwerkelijke internetfilmpjes geprojecteerd op het achterdoek, het hele verkleedbedrijf in vraag.”
De Morgen
 
“Het is vooral een stream of consciousness: het resultaat is een heel broeierig en opmerkelijk curiosum ... Je blijft eigenlijk zitten met een heel verwarde indruk, die ik toch zelden ervaar in theater. In dat opzicht is het echt wel een héél aparte, eigengereide voorstelling.”
Fresco-Klara
 
“… een ontnuchterende rollercoaster die geen spaander heel laat van het mensdom, een uppercut van jewelste. Vooral wanneer ze putten uit eigen anekdotes hang je aan hun lippen en doen ze je vergeten dat dit in feite een lezing is die weinig van doen heeft met toneel an sich … “Prothese” staat met beide voeten in de stront van de realiteit en profileert zich in zijn ondertitel als “ een hulpstuk voor een nieuwe wereld”. En dat is geen grootspraak.”
www.cuttingedge.be